Personal

Het rood ingekleurde rondje

Je móet niet heel veel in je leven, ja mág een heleboel. Maar de dingen die je wel moet zijn poepen, belasting betalen en stemmen. Althans dat roep ik altijd. En vandaag doe je i.i.g. een van die dingen, want today is the day. Het is stemdag vandaag. Vandaag kiezen we voor een nieuwe tweede kamer en een nieuw kabinet.

Als ik straks naar het stembureau ga met stempas en paspoort in de tas, weet ik welk vakje ik rood ga kleuren. De laatste weken heb ik mij meer dan ooit verdiept in de Nederlandse politiek, vele (politieke) programma’s gekeken en bijna alle online testjes gedaan. Wat vind ik belangrijk, waar sta ik voor en waar sta ik zeker níet voor. De groei in mijn politieke interesse komt misschien door het ouder worden (en hopelijk ook wat wijzer) of door de politieke carrière van mijn vader, maar het komt ook zeker door de politieke wereld om ons heen.

Want eerlijk waar, ik hou mijn hart vast voor de uitkomst van de komende verkiezingen in andere Europese landen. Laat alsjeblieft de verkiezing van Trump en de Brexit niet een voorbode zijn. Daar heb ik helemaal geen zin in, niet hier in Nederland. Ik heb geen zin om morgen wakker te worden en dan weer een What?!?! reactie te hebben.

Dus ik stap zo de deur uit, op naar het stembureau en blijf dan niet lang in het stemhokje hangen. Ik ben geen zwevende kiezer zoals Martin Bril dat in 2002 wel was.

Stemmen

Het begint allemaal eenvoudig. Ik word wakker en ik weet meteen dat ik moet stemmen. Daarna zijn er twee mogelijkheden….

One Comments

  • Reply

    HUIZEHAAKNAALD

    16/03/17

    Ik heb natuurlijk ook gestemd. Gewoon omdat we het mogen. Als je wilt dat er verandering komt, zul je zelf moeten beginnen. Hoppa.

Geef een reactie