Browse Category by Personal
Currently, Personal

It’s all so quiet, it’s all so still

It’s radio silence op Perhappiness.nl. Of althans iets wat daar verdacht veel op lijkt en waar helemaal geen gedachte of bedoeling achter zit. Ik heb nu eindelijk het eigen domein waar ik van droomde en vervolgens gebeurt er een whole lot of nothing. Ik beleef echt wel wat in de uren die ik op een dag wakker ben en ook is er inspiratie genoeg voor toekomstige blogjes. So what happened in de afgelopen maand?

I guess life is happening. Het is nu zomervakantie en ook ik ben een aantal weken vrij van school aka ik kan een aantal weken meer werken. En naast het werken wil ik natuurlijk ook graag de dingen doen waar ik normaal gesproken niet echt veel tijd voor heb. Denk aan lezen, uitslapen, series kijken en tijd doorbrengen met vrienden en familie. En is dat alles bij elkaar nu niet een leuk idee voor een Currently? Ja toch!?! So..

09a8c30d1c4d0ba0897e10f1e4429a5b

Watching Penoza. De eertse 3 seizoenen heb ik nooit gezien, maar wil graag het 4de seizoen gaan kijken, dus ja up-to-date binge-watching it is.

Reading Grey van E.L. James

Listening I wasn’t expecting that van Jamie Lawson

Enjoying de Sneekweek!!!

Planning Het opruimen van mijn huis van top to bottom en het op de rit krijgen van Perhappiness.nl

Loving mijn familie en vrienden

Looking forward to de komende vrije dagen en de rest van mijn ‘school’ vakantie

Hopes & Dreams, Personal

‘If Tomorrow Never Comes’ *

Via de pushberichten van de vele apps op je smartphone ben je binnen no time op de hoogte van al het belangrijke (en in mijn ogen soms onbelangrijke) nieuws. Heeft bijvoorbeeld de aarde ons weer op niet mis te verstane wijze laten weten dat we niet met haar moeten sollen, is Holleeder weer eens opgepakt of heeft de voetballer die lang gekoesterde transfer te pakken, je weet het binnen een split second na het daadwerkelijke gebeuren zelf.

Het laatste pushbericht dat ik ontving heeft mij dit stukje ‘laten’ schrijven. Niet het pushbericht zelf, maar het onderwerp ervan; Zanger Thé Lau (62) overleden. Een triest bericht dat de gedachte stroom in mijn hoofd die mij al een paar dagen bezighoudt, versterkt. E. de zus van mijn tante is een paar dagen geleden overleden. Net als het overlijden van Thé Lau is de dood van E. veel te vroeg gekomen, is het vreselijk oneerlijk en te danken aan de ziekte kanker. Een ziekte die het leven van vele mensen die er bij betrokken zijn zo ontzettend wrang, oneerlijk en moeilijk maakt. Hoeveel geliefden hebben we al niet verloren door deze ziekte. Te veel.

if tomorrow never comesMaar hoe raar het misschien ook zal klinken, ik denk dat naast alle ellende die de kanker of de dood überhaupt, ons brengt, de ziekte ons ook iets leert of in ieder geval ons iets probeert te leren. Leren dat we niet altijd alles maar voor lief moeten nemen. Dat de tijd die we hebben maar kort is. We onszelf in die tijd niet te kort mogen doen. We hebben de vrijheid om te mogen zijn wie we zijn. We mogen zelf bepalen hoe we ons leven willen leiden en met wie we ons leven willen delen. Wie laten we toe in ons hart en mag daar voor altijd komen wonen.

En als iemand dan in je hart is komen wonen is het in mijn ogen niet meer dan logisch om te proberen elkaar het beste van jezelf te geven, elkaar te accepteren en te respecteren. Lief te zijn voor elkaar en zeker ook lief te zijn voor jezelf. Maar ook zeker om eerlijk te zijn. Te zeggen wat we de ander willen laten weten, te zeggen hoe ze ons hebben laten voelen en hoe we van elkaar hebben genoten in de tijd dat we bij elkaar hebben mogen zijn. Te laten weten wat hij of zij voor je betekend heeft.

Oké, ik weet dit klinkt allemaal heel erg cliché, voor sommige vanzelfsprekend, alleen is het voor mij niet altijd hoe ik mijn leven leidt. Maar bij elk wegvallen wordt ik weer meer en meer met mijn neus op de feiten gedrukt. Het leven is te kort en te mooi om dingen onuitgesproken te laten. Want voor je het weet kan het niet meer.

* ‘If tomorrow never comes’ -Garth Brooks (geschreven door G. Brooks & K. Blazy)

Hopes & Dreams, Memory Lane, Personal

Classy Ring

De ontworpen ring & mijn 17 jarige versie

class ringIMG_66671

Ze zeggen wel eens dat het beter is om spijt te hebben van iets wat je wèl gedaan hebt, dan spijt te hebben van iets wat je nìet gedaan hebt. En daar ben ik het helemaal mee eens. En daar probeer ik ook wel naar te leven. Alleen er toch is iets waar ik al een aantal jaren spijt van heb. Ik heb Spijt van iets wat ik nìet gedaan heb (jaja spijt met hoofdletter s!).

Als uitwisselingsstudent heb ik het geluk gehad dat ik een jaar in Miami heb mogen wonen. Tijdens dat jaar (’95-’96) heb ik natuurlijk ontzettend veel meegemaakt en ik heb er een boek vol met foto’s, vele vele keepsakes en een hart vol herinneringen aan overgehouden. Iets waar ik heel erg blij mee ben, maar er iets wat ik toch mis in mijn ‘collectie’. En iedere keer als ik ergens een class ring tegenkom in woord of op een foto, dan word ik aan het gemis herinnert en voel ik een klein steekje in mijn hart. Ik wil ook een class ring!!!

Wat is een class ring precies? Een class ring (ook wel graduation, graduate, senior of grad ring genoemd) is een herdenkingsring gedragen door studenten en oud studenten van de school waarvan ze zijn afgestudeerd. Dat kan van college, universiteit of van high school zijn. Het laten maken of kopen van de ring is een soort van traditie die ontstaan is rond 1835. De ring kan je zelf mooier maken door bijvoorbeeld een mooie steen in er in te laten zetten of je naam er in graveren. Maar ook kun je het schoollogo of je school sportteam waarvoor je uitkwam, er in zetten. Heel gaaf dus.

Ook op mijn school Miami Pametto High School was er natuurlijk de mogelijkheid om een class ring te bestellen. En dat heb ik dus nièt gedaan. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien omdat ik er toen nog niet de waarde van inzag, misschien omdat het wel een beetje prijzig was/is. Maar nu heb ik dus al een jaar of 10/15 Spijt en moet ik het doen met een plaatje wat ik heb gecreëerd heb op de site van de MPSH leverancier.

*Sigh* Maybe one day…

Personal

When in doubt… do it!

elke stap 1

Lang lang lang heb ik getwijfeld, durfde ik de stap nog niet aan, maar een paar weken geleden heb ik de knoop eindelijk door gehakt. ‘Mijn’ domein naam is nu ook daadwerkelijk van mij!

Na jaren (met enkele tussenpozen) geblogd te hebben op web-log.nl, punt.nl en wordpress.com werd de wens om een eigen domein te hebben steeds groter. Maar om wat voor reden dan ook stelde ik het daadwerkelijk registreren steeds uit. Ik deed wel ‘onderzoek’ naar de beste host, hoe het starten aan te pakken en in welke taal wil ik bloggen. Maar misschien wel de belangrijkste vraag kon ik steeds niet beantwoorden; welke naam wil ik gaan gebruiken?

Tijdens het brainstormen kwamen natuurlijk de meest voor de hand liggende namen voorbij. Alleen waren de namen voor het grootste gedeelte al geregistreerd of waren ze het nèt niet. De *klik* was er niet. Maar er was 1 naam die steeds terug kwam. Een naam die, op het moment dat ik er over gelezen had op positivelypresent.com, mij direct aansprak, niet meer los liet en waar ik dus steeds weer naar terug ging.

De naam die het, after much deliberation, is geworden, is in mijn ogen perfect. Het betekent dat een onzekere situatie gevuld is met de potentie tot geluk (an uncertain situation filled with the potential to result in happiness). Of wel elke stap die je zet, is een stap in het onbekende. Al ken je de weg die je wilt gaan nog zo goed, toch kan iedere stap die je zet een verrassing bezorgen!

Ik kan niet wachten op alle verrassing die het leven voor mij in petto heeft en ik kan niet wachten om erover te bloggen. En ik hoop dat jullie niet kunnen wachten om er over te lezen.

So all that’s left to say is welcome to

welcome to 2